Ongewenst opgroeien

OSS – Inmiddels zijn de terroristische aanslagen van 11 september meer dan 14 jaar geleden. Het islamitisch terrorisme stond in één keer op de kaart en moslims over de hele wereld zijn per direct verdacht.

Een generatie

Veertien jaar geleden, de kleuters en kinderen van toen zijn inmiddels volwassen, met een beroepsopleiding bezig of hebben deze afgerond. Er is een generatie opgegroeid met de gevolgen van 11 september.

g
image-3235
En dan blijkt een steeds groter deel van Nederland onze moslims met de nek aan te kijken. Er wordt door politici openlijk geroepen dat er “minder Marokkanen” moeten komen. Dat moslims minder rechten moeten hebben dan anderen of liever nog, het land uit. Dat mensen met een kleurtje terug moeten naar hun “eigen land” of opgehangen moeten worden zodra ze het wagen een blanke schreeuwlelijk tegen te spreken.

Deze dingen worden al een generatie lang geroepen over mensen die hier opgroeien, waarvan de ouders of zelfs grootouders dit land hebben opgebouwd, net zo goed onderdeel uitmaken van onze maatschappij zoals jij en ik dat doen. Keer op keer is de boodschap duidelijk: je groeit hier wel op, maar je hoort er niet bij. Wat doet dat met iemand?

Invechten?

En dan blijkt dat bij onderzoeken naar de Nederlandse arbeidsmarkt er steevast gediscrimineerd wordt naar alles wat niet wit is, naar alles met een ietwat andere naam. En de oplossing moet dat zijn dat je maar wat beter je best doet, dat je blijft proberen. Als ik dan lees over hoe blij historicus en schrijver Zihni Özdil was met zijn eerste baan, na al die talloze keren niet eens te worden uitgenodigd, dan steekt dat. Ik heb er geen schuld aan, kan niets aan zijn situatie doen, draag er geen enkele verantwoordelijkheid over. En niemand spreekt me er op aan. Niemand die zegt: “wat vind jij er nou van dat bedrijven discrimineren?” En maar weinig mensen vinden daar iets van.

Waar ze wel iets van vinden? Dat die anderen vaker een uitkering krijgen, dat ze maar eens moeten gaan werken, dat ze hun hand niet moeten ophouden. En dat het hun eigen schuld is dat ze geen werk hebben. Weer een reden om te laten merken dat ze er niet bij horen.

niet
image-3236
Afstand nemen?

En dan komt Ali B, die van mening is veranderd, die nu vindt dat moslims wel degelijk afstand kunnen nemen van aanslagen uit naam van de islam. Want dat “voelt goed” voor de niet-moslims. Goed bedoeld hoor, maar Ali B is natuurlijk een bekende Nederlander, onze nationale knuffel Marokkaan, en als zodanig zwaar geaccepteerd. Wordt hij ergens door Nederlanders met de nek aangekeken? Ik denk van niet. Als organisaties, prominenten, bekenden, schrijvers of actievoerders van zich willen laten horen, dan moeten ze dat vooral zelf weten.

Maar van willekeurige individuele moslims? Dat is toch wel verdomde kleinerend. Hoe schat je je medelanders in als je van ze verwacht dat ze openlijk gaan zeggen niet achter gruweldaden te staan? Leg je de lat dan verdomme niet heel, heel erg laag? Wat denk je dan van ze als ze niet van zich laten horen? Zijn de gebeurtenissen uit naam van hun geloof al niet erg genoeg voor ze? Wil je het publiek een extra stok geven om de generatie die ongewenst opgroeit nog eens mee om de oren te slaan? Nee joh, duw ze nog even in het verdachtenbankje! Wie denkt er eigenlijk aan wat zij voelen?

Laten we daar eens bij stil staan, zodat het niet alleen de witte Nederlander is die een warm gevoel van binnen krijgt, en dat we alle inwoners van Nederland accepteren in onze samenleving. Misschien dat we dan begrijpen dat de verwachting over dat afstand nemen ook een vorm van uitsluiting is, om over de rest nog maar te zwijgen.

8_MartijnTonies_grijs_2
image-3237
Gast – Auteur : Martijn Tonies 

Martijn is geboren in 1975, opgegroeid in Berghem, heeft een tijd in Oss gewoond en is in 2012 weer naar Berghem verhuisd.

Zijn uiterlijke wilde haren heeft hij verloren, van binnen is er echter nog van alles gaande en is inmiddels al jaren lid van de Socialistische Partij en zit sinds januari 2015 in de gemeente raad in Oss.

Met veel liefde en toewijding werkt de JRvS redactie dagelijks aan nieuwe maatschappelijke onderwerpen om deze onder de aandacht te brengen van jullie, onze lezers.

Wij willen een signaal geven aan de maatschappij en tevens jullie de gelegenheid geven ook je verhaal hier op de website te delen.

Heb jij een verhaal die gehoord móet worden, laat ons dit dan weten. We geven jou graag de kans om je verhaal als gast-auteur hier te publiceren!

Meer informatie kun je hier in vinden: http://jouwrechtvanspreken.nl/gast-schrijvers/
%d bloggers liken dit: