Surinamers in de Polder

NEDERLAND – Op 8 december kwam het boek van Harry van Bommel “ Surinamers in de polder” uit.
Mijn ouders zijn allebei geboren in Paramaribo. In 1975 zijn zij naar Nederland gekomen. Vijf jaar later ben ik geboren in Rotterdam. Ik heb zelf nooit in Suriname geleefd . Voor mij was het een must om dit boek te lezen. Want vanuit welke situatie kwamen mijn ouders eigenlijk? Waarom zei mijn familie zo vaak dat ik de witte man te vriend moet houden? Dat ik niet zoveel weerstand moet bieden, maar vooral moet leren en mee moet doen met de witte man? Hoe kan het dat er zoveel problemen tussen Hindoestanen en creolen waren en vandaag de dag nog steeds zijn.

Ongewenst opgroeien

Dat is toch wel verdomde kleinerend. Hoe schat je je medelanders in als je van ze verwacht dat ze openlijk gaan zeggen niet achter gruweldaden te staan? Leg je de lat dan verdomme niet heel, heel erg laag? Wat denk je dan van ze als ze niet van zich laten horen? Zijn de gebeurtenissen uit naam van hun geloof al niet erg genoeg voor ze? Wil je het publiek een extra stok geven om de generatie die ongewenst opgroeit nog eens mee om de oren te slaan? Nee joh, duw ze nog even in het verdachtenbankje! Wie denkt er eigenlijk aan wat zij voelen?

Laten we daar eens bij stil staan, zodat het niet alleen de witte Nederlander is die een warm gevoel van binnen krijgt, en dat we alle inwoners van Nederland accepteren in onze samenleving. Misschien dat we dan begrijpen dat de verwachting over dat afstand nemen ook een vorm van uitsluiting is, om over de rest nog maar te zwijgen.

%d bloggers liken dit: