Hoe één Marokkaan (die me uitschold) mijn leven deed veranderen!

bus
image-2520
NEDERLAND – Ik sta op de bus te wachten, ergens in het donker. Er is helemaal niemand. Alleen ik en af en toe een auto die voorbij komt rijden. Het is koud buiten, ik trek mijn handschoenen uit en pak mijn mobiel uit mijn broekzak. Ik heb een bericht ontvangen van mijn vriend. Hij vraagt of ik al thuis ben en hoe het op mijn werk was. Met trillende handen (door de kou) probeer ik een bericht terug te sturen. Maar voordat ik klaar ben, hoor ik ineens een groep jongeren aankomen op scooters. Ze stoppen recht voor me, ik kijk ze verbaasd aan.

Het zijn Marokkaanse jongens, ze praten in een voor mij vreemde taal. Ik besluit te zwijgen en verder te gaan met het berichtje op mijn mobiel. Maar blijkbaar willen ze mijn aandacht en een van de jongeren stapt van zijn scooter. Hij loopt mijn kant op en begint me dan uit te schelden voor flikker. Opeens is alles om mij heen zo klein, mijn hart begint als een gek te kloppen en het zweet loopt over mijn rug heen. Weer besluit ik het te negeren. Snel stuur ik mijn vriend een bericht met een korte uitleg en of hij mij kan bellen. Omdat ik bang ben. Weer hoor ik de jongens in een vreemde taal praten en de jongen die mij uitschold stapt weer op zijn scooter.

Dan rijden ze snel weg. In mijn ooghoeken zie ik een groepje volwassenen aankomen. Zouden die mensen mijn redding zijn geweest?

De volgende ochtend zit ik in de bus richting mijn werk. Er stapt een vrouw in, ze draagt een hoofddoek. Ik wens haar goedemorgen, ze kijkt me aan en komt dan naast me zitten. Ze lacht heel lief, we raken aan de praat. Ik was onder de indruk, ze was zo lief. Ik durfde haar zelfs te vertellen over mijn geaardheid en ze vertelde dat ze het geen probleem vond. Er zijn ergere dingen in de wereld, gaf ze als antwoord met een knipoog. Ze pakt haar portemonnee en laat me een foto zien van haar kinderen. Het zijn er zes, waarvan een me bekend voorkwam. Waarschijnlijk wel eens in de stad zien lopen. Ik moest de volgende halte hebben en bedankte de vrouw voor het fijne gesprek.

Ze pakte mijn hand en wenste me veel geluk in de toekomst. Dat ontroerde me, ik kreeg een traan in mijn ogen.

Later die avond lag ik in bed en moest terug denken aan die vrouw. Maar ook aan de foto die ze me liet zien. Toen ging er een belletje rinkelen, die jongen op de foto was die Marokkaan die me die avond daarvoor uitschold voor flikker. Ik schok er bijna van, maar ik realiseerde me een ding heel erg. Ik zal nooit van mijn leven meer een groep over een kam scheren. Nooit zal ik meer spreken over “al die Marokkanen en Turken”. Want zelfs in een gezin is elk persoon al zo anders. Ik zal vaak aan dit moment terug denken. Het is een van de mooiste lessen die ik heb geleerd in het leven.

Er is al zoveel ellende in deze wereld, we hebben allemaal wat te klagen over elkaar. Maar alsjeblieft, spreek niet een hele groep van mensen met een bepaalde afkomst aan op iets wat één iemand fout doet. Want er zijn zoveel mensen die zich wel aanpassen.

 

jefGast-Auteur: Jeffrey Derksen

Schrijven is voor mij een manier om mijn gevoel te uiten. Soms kun je dingen niet vertellen, maar wel op papier zetten. Leuke ervaringen, maar ook minder leuke ervaringen. Dagelijks probeer ik iets te schrijven, maar dit lukt lang niet altijd. Want naast dat ik blog, schrijf ik ook een kinderboek en ben ik ergens in loondienst. Meer weten? Stuur me gerust een mailtje!

http://jeffreyschrijft.nl/

*De redactie weet niet of dit verhaal op waarheid berust. Echter hebben wij ervoor gekozen om het te plaatsen ivm met de boodschap van dit verhaal .

Met veel liefde en toewijding werkt de JRvS redactie dagelijks aan nieuwe maatschappelijke onderwerpen om deze onder de aandacht te brengen van jullie, onze lezers.

Wij willen een signaal geven aan de maatschappij en tevens jullie de gelegenheid geven ook je verhaal hier op de website te delen.

Heb jij een verhaal die gehoord móet worden, laat ons dit dan weten. We geven jou graag de kans om je verhaal als gast-auteur hier te publiceren!

Meer informatie kun je hier in vinden: http://jouwrechtvanspreken.nl/gast-schrijvers/
%d bloggers liken dit: