Habbibabbi

rot op 2
image-2487
NEDERLAND – Het nieuwe jaar is nog maar een paar weken oud, maar het zal me niet verbazen als we het woord van het jaar al voorbij hebben zien komen: “Habbibabbi”.

Nog even voor de enkeling die het niet weet. Habbibabbi staat volgens een mevrouw die meedoet aan het programma: “Rot op naar je eigen land” voor alles wat in haar ogen ‘niet Nederlands’ is. – lees, niet wit-.  Het woord heeft op Social Media een grote vlucht genomen. Er wordt schande van gesproken, er worden grappen over gemaakt, men stemt er mee in.

Het programma is dus een kijkcijfer hit. Ik heb de eerste twee afleveringen voornamelijk met kromme tenen en plaatsvervangende schaamte bekeken. Door de uitspraken die er in dit programma gedaan werden maar ook door het ´Vluchtelingetje spelen´ waar dit programma om draait.

Ik krijg er een heel vervelend gevoel van. Ik wil graag geloven dat de bedoeling van de programma makers was om een genuanceerder beeld te geven van hoe het nu werkelijk is om vluchteling te zijn. Te veel mensen denken nog dat het een kwestie is van in het vliegtuig stappen, om vervolgens in Nederland je I-Phone, complete inrichting van je huis en een uitkering  in ontvangst te nemen waarna je vervolgens de rest van je leven in Luilekkerland leeft en niemand je ook maar een strobreed in de weg ligt.

Ik ben er helemaal voor dat deze misvattingen de wereld worden uitgehaald.

Doe je dit via een gedegen documentaire, kijkt daar niemand naar. Maar het wordt nu naar mijn idee toch te veel gebracht als ´spannende televisie´ Op deze manier bereik je een groot publiek, dat begrijp ik helemaal.  Ondanks dit voel ik mij toch heel erg onbehaaglijk wanneer ik naar dit programma kijk. Ik wil het arrogante, ontevreden gezicht van de PVV mevrouw niet meer zien. Ik wil de donkere jongen niet meer horen doorzagen over vrij marktwerking  alsof we het hier over slecht verkopende televisies hebben in plaats van over mensen.

vlucht
image-2488
Wanneer ik wil weten hoe de mensen in landen als Syrië en Sudan moeten leven, kijk ik wel naar het journaal. Ik hoop oprecht dat dit programma er voor gaat zorgen dat mensen hun ideeën over vluchtelingen zullen bijstellen. Dan heeft dit programma toch een bestaansrecht gehad. Maar eigenlijk vind ik het schande dat dit programma nog gemaakt moet worden.  Dat mensen nu nog steeds met oogkleppen rondlopen en denken dat alles wat buiten onze landsgrenzen gebeurt niets met ons te maken heeft.

Ik haak na twee afleveringen af. Ik vind dat ik genoeg heb gezien. Rot op naar je eigen land, is niet gemaakt voor mij.

Gast-Auteur :

ik-2

Marijke Molleman (1962) heeft jarenlange ervaring als pedagogisch medewerker op afdelingen voor kinderen met een verstandelijke, meervoudige of lichamelijke beperking.

Wegens gezondheidsredenen draagt ze nu op andere wijze bij aan een betere maatschappij door veelvuldig haar stem te laten horen in het publieke debat op de sociale media. Ze is trotse moeder van drie kinderen en trotse oma van twee kleinkinderen.

 

Met veel liefde en toewijding werkt de JRvS redactie dagelijks aan nieuwe maatschappelijke onderwerpen om deze onder de aandacht te brengen van jullie, onze lezers.

Wij willen een signaal geven aan de maatschappij en tevens jullie de gelegenheid geven ook je verhaal hier op de website te delen.

Heb jij een verhaal die gehoord móet worden, laat ons dit dan weten. We geven jou graag de kans om je verhaal als gast-auteur hier te publiceren!

Meer informatie kun je hier in vinden: http://jouwrechtvanspreken.nl/gast-schrijvers/
%d bloggers liken dit: