Je suis

light-a-candle_l
image-2336
NEDERLAND – Om maar gelijk een ding duidelijk te stellen: Wat in Parijs is gebeurd is vreselijk.

Twaalf mensen zomaar neerknallen alleen maar omdat hun mening jouw niet aanstaat is vreselijk. De mensen die dit gedaan hebben zijn harteloze fanatici en ik hoop dat ze snel worden opgepakt zodat ze niet nog meer leed kunnen aanbrengen.

 

Maar – er is altijd een maar- er moet mij iets van het hart.

Hoe komt het dat nu iedereen wel de straat op gaat. Dat mensen over elkaar heen vallen om maar te zeggen hoe vreselijk dit is. Is het omdat het nu zo dichtbij is? Het had een van ons kunnen zijn tenslotte. Half Nederland heeft weleens door de straten van Parijs gelopen. Parijs is onze achtertuin. Als het daar kan, dan kan het hier ook gebeuren.

Natuurlijk valt xenofoob Nederland over elkaar heen, met Wilders voorop om te benadrukken dat dit maar weer bewijst dat de Islam een gewelddadige religie is. Voor het gemak wordt er voorbijgegaan aan het feit dat de Moslimgemeenschap zich wereldwijd heeft afgezet tegen deze gruwelijke misdaad. Het is mooi dat duizenden en duizenden mensen door het hele land opkomen voor vrijheid van meningsuiting. Iets waar ik ook helemaal voor ben. Maar waarom nu wel?Natuurlijk iedereen heeft het recht te demonstreren, zijn of haar stem te laten horen, wanneer men dat wil.

Maar mij bekruipt het gevoel dat deze demonstraties niet zo zeer over solidariteit gingen maar vooral over angst.

12-11-11-Een-land-ten-prooi-Immagine-angst
image-2337
Angst dat het hier ook kan gaan gebeuren. En angst is zeker een eerlijke en begrijpbare emotie. Het is echter iets anders dan solidariteit. In de wereld gebeuren vreselijke dingen. Ik hoef ze hier niet te herhalen. Helaas blijken deze dingen toch de “Ver van mijn bed show” te zijn. De vreselijke oorlog in Syrië. De gebeurtenissen in de Gaza, de gruwelijke misdaden van IsIs. De lijst is helaas zoveel langer. Maar de kans dat een van onze steden gebombardeerd zal worden of dat er in Europa 200 schoolmeisjes ontvoerd worden waar vervolgens niets meer van gehoord wordt is gelukkig klein. Daarom spreken we er op z’n hoogst schande van, halen onze schouders op en gaan door met onze levens.

Waar ik voor wil pleiten is dat Nederland en Europa pal blijft staan tegen onrecht. De straat op gaat, zijn stem laat horen, tegen wereldwijd onrecht. Ook als dit niet in onze achtertuin gebeurt. Maar wel net zo massaal als de afgelopen dagen. We kunnen de wereldleiders laten zien dat we het zat zijn. Dat we het zat zijn dat mensen vermoord woorden, om hun mening, hun kleur, hun geloof, hun seksuele geaardheid.  Je suis le monde

 

Gast-Auteur :

ik-2

Marijke Molleman (1962) heeft jarenlange ervaring als pedagogisch medewerker op afdelingen voor kinderen met een verstandelijke, meervoudige of lichamelijke beperking.

Wegens gezondheidsredenen draagt ze nu op andere wijze bij aan een betere maatschappij door veelvuldig haar stem te laten horen in het publieke debat op de sociale media. Ze is trotse moeder van drie kinderen en trotse oma van twee

Met veel liefde en toewijding werkt de JRvS redactie dagelijks aan nieuwe maatschappelijke onderwerpen om deze onder de aandacht te brengen van jullie, onze lezers.

Wij willen een signaal geven aan de maatschappij en tevens jullie de gelegenheid geven ook je verhaal hier op de website te delen.

Heb jij een verhaal die gehoord móet worden, laat ons dit dan weten. We geven jou graag de kans om je verhaal als gast-auteur hier te publiceren!

Meer informatie kun je hier in vinden: http://jouwrechtvanspreken.nl/gast-schrijvers/
%d bloggers liken dit: