Dag Zwarte Piet

image-682
SASSENHEIM – Voor degene die nu denkt “Nee toch, niet weer”, lees vooral niet verder. Want ja, ook ik ga het hebben over Zwarte Piet.

Of eigenlijk over het feit dat je hier in Nederland volgens schrikbarend veel mensen alleen een mening mag ventileren, je recht mag zoeken of überhaupt je mond mag opentrekken als je blank bent en/of het eens bent met de meerderheid van de witte bevolking in dit land.

 

 

 

 

 

Begrijp me goed, ik heb altijd met volle overgave  Zwarte Piet toegezongen.

Ik heb daar nooit iets discriminerend in gezien, en ben er van overtuigd dat dit geldt voor het overgrote deel van de Nederlandse bevolking. Maar ik ben wit en loop dus ook niet tegen de dingen aan waar een gedeelte van de gekleurde Nederlanders wel tegenaan loopt.

Wie ben ik om te zeggen: “Het is niet discriminerend bedoeld, dus dan mag jij je ook niet gediscrimineerd voelen”? Ook onbedoeld kan racisme en discriminatie welig tieren. Eerlijk gezegd overtuigen de argumenten van de voorstanders mij niet erg. “Het is ons feest”. “Wie is ‘ons’?” denk ik dan. Wij als volwassenen of de kinderen? Alleen de witte bevolking of wij allemaal?

Ik denk dat  geen kind er wakker van zal liggen als geleidelijk de figuur Zwarte Piet van het toneel verdwijnt. Tenslotte is het hele Sinterklaasfeest een sprookje en liegen wij er met z’n allen vrolijk op los in november en december. Ik heb al ergens gelezen dat we, in plaats van Zwarte Pieten, Sint een soort van narren als hulpjes kunnen geven. Toegegeven, het zal even wennen zijn, vooral voor de volwassenen. Maar over een paar jaar weten we al niet beter, en zeker de kinderen niet.

Maar nee. Drogredenen vliegen me om de oren:

“Mijn Surinaamse, Antilliaanse buurman/collega vindt Zwarte Piet helemaal niet racistisch, dus ze(!) moeten niet zo zeuren”.

Alsof dat het bewijs is van hun eigen gelijk. In de recente geschiedenis hebben we de Dolle Mina’s gehad. Zij streden voor de gelijkheid van vrouwen en dus tegen de discriminatie van vrouwen op vele fronten. Op de totale vrouwelijke bevolking was het maar een klein gedeelte dat actie voerde. Een gedeelte was het misschien wel met hen eens, maar hield zijn mond. Een ander gedeelte vond die “manwijven”maar overdreven en vond dat ze beter voor hun kinderen konden gaan zorgen. Hadden de Dolle Mina’s daarom ongelijk?  De geschiedenis heeft bewezen van niet.

Wat ik persoonlijk het ergste vind is:

“Dit is ons land en wanneer ze zich niet aan willen passen, pleuren ze maar op naar hun eigen land”.

Op de verschillende internetforums vliegen termen als ‘nikkers’, ‘bosapen’, ‘vieze roetmoppen’, ‘te lui om te werken dus gaan ze maar zieken’, je om de oren. Er wordt gemakshalve volledig aan voorbij gegaan dat we het hier over Nederlanders hebben die op een volkomen legale en wettelijke manier hun recht proberen te zoeken. Nederlanders waarvan ik persoonlijk nog geen onvertogen woord naar de voorstanders van Zwarte Piet heb gelezen.

Het gebrek aan fatsoen en moraal van wat door veel mensen ‘mijn volk’ wordt genoemd, is schrikbarend. Er bestaat duidelijk niet alleen verborgen en/of onbedoeld racisme in dit land, maar ook openlijk racisme, uitgesproken zonder schaamte.

Natuurlijk duikt ultrarechts Nederland over elkaar heen om ook hier de moslimgemeenschap met de haren bij te slepen. Alsof die hier ook maar iets mee te maken hebben, maar het is weer een goede reden om af te geven op Nederlanders met een ander ‘kleurtje’ of om te roepen hoe gediscrimineerd “wij” worden. Kennelijk is het op een of andere manier niet erg wanneer blanke Nederlanders roepen dat zij zich gediscrimineerd voelen. Wanneer je een kleurtje hebt en hetzelfde zegt, moet je gewoon niet zeuren.  Dus wat mij betreft: Zwarte Piet langzaam van het toneel afvoeren.

Zoals iemand op een forum schreef:

“Het kinderfeest blijft even leuk. Zwarte Piet is voorbij. Nu weer druk gaan maken over hoe we als alle Nederlanders met respect samen kunnen leven.”

Ik had het niet beter kunnen verwoorden.

 

Gast-Auteur :

image-683

Marijke Molleman (1962) heeft jarenlange ervaring als pedagogisch medewerker op afdelingen voor kinderen met een verstandelijke, meervoudige of lichamelijke beperking.

Wegens gezondheidsredenen draagt ze nu op andere wijze bij aan een betere maatschappij door veelvuldig haar stem te laten horen in het publieke debat op de sociale media.

Ze is trotse moeder van drie kinderen en trotse oma van twee kleinkinderen.

 

Met veel liefde en toewijding werkt de JRvS redactie dagelijks aan nieuwe maatschappelijke onderwerpen om deze onder de aandacht te brengen van jullie, onze lezers.

Wij willen een signaal geven aan de maatschappij en tevens jullie de gelegenheid geven ook je verhaal hier op de website te delen.

Heb jij een verhaal die gehoord móet worden, laat ons dit dan weten. We geven jou graag de kans om je verhaal als gast-auteur hier te publiceren!

Meer informatie kun je hier in vinden: http://jouwrechtvanspreken.nl/gast-schrijvers/
2 comments on “Dag Zwarte Piet
  1. OMG, wat een opkikkertje is zo’n stuk toch, dankjewel Marijke. Vandaag heb ik een filmpje van de Vara bekeken, dat ging over het Sinterklaasfeest. Ik werd er depressief van, want precies dezelfde argumenten die wij heden ten dage aanvoeren, had je ook in 1997.
    In die 17 jaar is er niets veranderd, everything is still the same.
    Zowel de pro- als anti-pieten menen in hun recht te staan.
    Ik ben in deze niet objectief en sta voor de volle 100% achter de anti-pieters, omdat ik vind dat een racistisch karikatuur kwetsend is en niet hoort in een kinderfeest.
    Maar ja, ik kreeg steeds meer het gevoel dat je een roepende in de woestijn bent, dat je als gekleurde Nederlander geen recht van spreken hebt, dat jouw gevoelens helemaal niets betekenen voor de meerderheid in dit land, dat men je liever dood ziet dan levend als je geen knieval maakt voor de afgod der Nederlanden……….
    Het leek me echt vechten tegen de bierkaai.
    Het stuk van Marijke kwam just in time, om mij weer hoop te geven.
    Hoop voor een respectvol en gelijkwaardig leven in dit land, voor alle gekleurde mensen,
    Hoop voor mijn nageslacht om te leven in een land dat gevrijwaard is van racisme en discriminatie.
    Hoop op een leven zonder een treiterend, racistisch karikatuur in een zgn kinderfeest!

Comments are closed.

%d bloggers liken dit: