Internationaal scholierenbezoek aan Pauluskerk

image-415

ROTTERDAM – Op 7 oktober stroomden 120 leerlingen van het Libanon Lyceum de Pauluskerk in. Zij waren uitgenodigd om samen met hun gastleerlingen uit Duitsland, Hongarije en Turkije een les bij te wonen over het thema vluchtelingen. En dit vond plaats in de mooie nieuwe ruimten van de Pauluskerk. Waar anders?!

Bed, bad, brood!

De Pauluskerk in Rotterdam zet zich al jaren in voor vluchtelingen in de stad. Enkele jaren geleden werd het goede werk van de Pauluskerk belemmerd doordat de nachtopvang werd verboden. Ook werd de politiek harder en werden mensen die vluchtelingen zonder papieren hulp boden, zelf ook beschouwd als wetsovertreders. De Pauluskerk, luis in de pels, bleef hulp verlenen en kreeg hierdoor zoveel positieve aandacht dat er zelfs een genereuze bijdrage kwam uit het Oranjefonds waarmee de kerk een publiekscampagne startte, “Bed, bad en brood”.

image-416

Ds. Couvee tijdens de straatcampagne Bed, Bad en Brood.

Hiermee wees zij op het feit dat iedereen, elke wereldburger het recht heeft op basisvoorzieningen. Naast verschillende straatcampagnes en voorlichtingsmateriaal, ontwikkelde de Pauluskerk met behulp van professionals een lespakket over vluchtelingen: “Over de grens”. Twee jaar geleden mocht ik dit als eerste samen met de ontwikkelaars presenteren aan eerstejaars leerlingen van het Albeda College.

 

image-417

De leerlingen in de kerkzaal voor de films.

Inmiddels zijn er al honderden leerlingen die de presentatie hebben gezien, en het paspoortspel hebben gespeeld. Gistermiddag was het de beurt aan de Libanon-leerlingen en hun gasten.

Into the fire

Het welkomstwoord vond plaats in de kerkzaal. De leerlingen zouden in groepen van 30 de presentatie krijgen en daarna het paspoortspel spelen. Hierbij bestuderen de leerlingen in groepjes de verschillende bio’s en vluchtverhalen van vluchtelingen. Op basis van deze informatie bepalen de leerlingen wie van de vluchtelingen de meeste kans heeft op een verblijfsvergunning. Het maakt dat de leerling zich probeert in te leven en de afweging te maken over het lot van een medemens. Naast de presentatie zagen de leerlingen de film Into the fire. Een schokkende film over de situatie in Griekenland waar vluchtelingen door de economische crisis mikpunt zijn geworden van de rechts-extremistische groepering Gulden Dageraad. Bescherming van de politie blijft uit, en de vluchtelingen zijn min of meer vogelvrij, ongewis over hun toekomst.

Naast deze film was er een filmfragment te zien uit Shipwreck, een prachtige film van Morgan Knibbe,een Nederlandse filmaker. Het laat de tragische situatie in Lampedusa zien waar vorig jaar nog 300 mensen de dood vonden doordat hun boot op de klippen sloeg. De film toont het verdriet en de radeloosheid van de vluchtelingen op het kleine eiland.

De leerlingen waren merkbaar zeer onder de indruk van de films en de meest gehoorde reactie was, “we wisten niet dat het zo erg was, het is schokkend”.

Eigen ervaringen leerlingen

Aan de leerlingen werd gevraagd hoe zij het beleid van hun regering zagen. En hoe was de tolerantie in hun land tegenover vluchtelingen? Er kwamen interessante reacties waarbij met name de leerlingen uit Hongarije en een docent vertelden dat er met de enorme verrechtsing (20% van het parlement in Hongarije is van extreem rechtse signatuur en zeer xenofobisch) ook een verharding is, met name tegenover Roma’s in het land. Over het algemeen vonden de leerlingen uit Duitsland dat hun regering en medelanders tolerant tegenover vluchtelingen staan. Duitsland heeft voldoende opvangmogelijkheden en sluit de vluchtelingen niet op zoals in Nederland gebeurt.

image-418

De Rotterdamse leerlingen wisten overigens ook niet dat wanneer zij via The Hague Airport naar hun vakantieadres vliegen, er op datzelfde terrein rond de luchthaven gebouwen zijn waar vluchtelingen zijn opgesloten.

Vluchtverhalen

De middag werd voor elke groep afgesloten met het relaas van een bezoeker van de Pauluskerk. De leerlingen luisterden stil naar o.a. het verhaal over de vlucht uit Ethiopië, door de woestijn, via Soedan, en Libië, -waar op dat moment de opstand tegen Khadaffi was uitgebroken,- eindigend via de poort naar Europa in Nederland.

Een jonge Eritrese man, die zijn reis begon op zijn vijfentwintigste en nu rust heeft gevonden, – na 14 jaar, dankzij de Pauluskerk. Een jonge man nog, die vloeiend Engels spreekt en vertelt over zijn leven in een land, dat wordt bestuurd door een dictator en verscheurd is door een oneindig durende oorlog. Een jonge man van 39 in de bloei van zijn leven, maar nog steeds geketend doordat hij geen officiële status heeft. Dit zijn de verhalen waarmee de tragedies dichterbij komen en waardoor de leerlingen hopelijk beseffen dat het iedereen kan overkomen.

Wat mij opviel was dat de leerlingen zeer geïnteresseerd waren en onder de indruk waren. Deze jonge mensen groeien op in een wereld waarop dit moment het grootste aantal mensen ooit op de vlucht is voor oorlog en misère. Hopelijk hebben de indrukken die zij hebben opgedaan een goede invloed op hen, en zullen zij zich inzetten en open staan voor mensen die hulp en een nieuw vaderland nodig hebben.

We sloten dan ook af met hen te wijzen op de spreuk van Desiderius Erasmus boven op de bibliotheek waar zij zeker een bezoek aan zouden brengen deze week:

“Heel de aarde is mijn vaderland”

Ik denk dat we nog heel veel leerlingen en hopelijk ook volwassenen zullen zien in de Pauluskerk. Mensen die samen hun ervaringen, angsten, hoop en dromen kunnen delen, dragen bij een een betere wereld.

 

Gast auteur: Corien de Gier

silvershtar@yahoo.com'
Mirjam: moeder, massage therapeut, liefhebber van poezie en mythologie. Gelijkwaardigheid en dialoog staan hoog in mijn vaandel.
%d bloggers liken dit: